Korte beschrijving/Annotatie

Essay over vredesopvoeding als alternatief voor een louter gewelddadige reactie op aanslagen. De tekst stelt de vraag of geweld alleen met geweld bestreden kan worden en bepleit vrede als aan te leren praktijk. Centraal staan mindfulness, geweldloze communicatie en compassie in school, werk en thuissituaties. Op basis van recente wetenschappelijke inzichten worden deze technieken gekoppeld aan een beter zelfbeeld, betere leerprestaties, wederzijds begrip en mentale hygiëne op individueel en maatschappelijk niveau.

Tekst achterflap

Na elke aanslag gaan we voor meer veiligheid – en hopen we op meer vrede. Maar is dat genoeg? Thomas d'Ansembourg en David Van Reybrouck vragen zich af of geweld zich echt enkel met geweld laat bestrijden. Vrede is een vak. De opvoeding tot vrede moet net zo vanzelfsprekend zijn als gymnastiek en lichamelijke verzorging. Dit essay pleit voor mindfulness, geweldloze communicatie en compassie op school, op het werk en thuis. Zweverig? Recente wetenschappelijke inzichten bewijzen hoe deze technieken werkelijk leiden tot een beter zelfbeeld, betere leerprestaties en wederzijds begrip. Ze verhogen de mentale hygiëne, zowel van mens als maatschappij. Als tien minuten stilzitten per dag volstaat, waarom doen we er dan decennia over om die gewoonte in te voeren?

Beschrijving

Na elke aanslag gaan we voor meer veiligheid – en hopen we op meer vrede. Maar is dat genoeg? Thomas d'Ansembourg en David Van Reybrouck vragen zich af of geweld zich echt enkel met geweld laat bestrijden. Vrede is een vak. De opvoeding tot vrede moet net zo vanzelfsprekend zijn als gymnastiek en lichamelijke verzorging. Dit essay pleit voor mindfulness, geweldloze communicatie en compassie op school, op het werk en thuis. Zweverig? Recente wetenschappelijke inzichten bewijzen hoe deze technieken werkelijk leiden tot een beter zelfbeeld, betere leerprestaties en wederzijds begrip. Ze verhogen de mentale hygiëne, zowel van mens als maatschappij. Als tien minuten stilzitten per dag volstaat, waarom doen we er dan decennia over om die gewoonte in te voeren?

Details