Korte beschrijving/Annotatie

Reflectieve passage waarin schilder Elstir stelt dat latere wijsheid niet losstaat van jeugdige dwaasheid, schaamte en ongezonde levensfasen. Inzicht ontstaat volgens hem niet als gave, maar via een persoonlijke ontwikkeling die niemand kan overnemen. De tekst benadrukt dat men eerdere misstappen niet volledig moet willen uitwissen, omdat juist die ervaringen voorafgaan aan het verwerven van een eigen gezichtspunt op de werkelijkheid. Centraal staat een innerlijke zoektocht waarin zelfontdekking, herinnering en rijping met elkaar verbonden zijn.

Tekst achterflap

"Er is geen man,” begon de schilder Elstir, “hoe wijs ook, die niet op enig moment in zijn jeugd dingen heeft gezegd, of geleefd op een manier die zo onaangenaam is voor hem in het latere leven, dat hij dat graag, indien mogelijk, uit zijn geheugen zou willen wissen. En toch zou hij er niet volledig spijt van moeten hebben, omdat hij niet zeker kan zijn dat hij werkelijk een wijs man is geworden - voor zover het mogelijk is voor ons om wijs te zijn - tenzij hij door alle dwaze of ongezonde incarnaties is gegaan die die laatste fase moeten voorafgaan... We worden niet voorzien van wijsheid, we moeten die zelf ontdekken, na een reis door de wildernis die niemand anders voor ons kan maken, een inspanning die niemand ons kan besparen, want onze wijsheid is het gezichtspunt van waaruit we de wereld uiteindelijk gaan beschouwen." (Op zoek naar de verloren tijd - Marcel Proust)

Beschrijving

"Er is geen man,” begon de schilder Elstir, “hoe wijs ook, die niet op enig moment in zijn jeugd dingen heeft gezegd, of geleefd op een manier die zo onaangenaam is voor hem in het latere leven, dat hij dat graag, indien mogelijk, uit zijn geheugen zou willen wissen. En toch zou hij er niet volledig spijt van moeten hebben, omdat hij niet zeker kan zijn dat hij werkelijk een wijs man is geworden - voor zover het mogelijk is voor ons om wijs te zijn - tenzij hij door alle dwaze of ongezonde incarnaties is gegaan die die laatste fase moeten voorafgaan... We worden niet voorzien van wijsheid, we moeten die zelf ontdekken, na een reis door de wildernis die niemand anders voor ons kan maken, een inspanning die niemand ons kan besparen, want onze wijsheid is het gezichtspunt van waaruit we de wereld uiteindelijk gaan beschouwen." (Op zoek naar de verloren tijd - Marcel Proust)

Details