Korte beschrijving/Annotatie

Kunsthistorische studie over de artistieke ontmoetingen tussen Charley Toorop en Pyke Koch, twee belangrijke Nederlandse figuratieve schilders uit de twintigste eeuw. Het boek vergelijkt hun onderlinge invloed, gedeelde thema’s en uiteenlopende werkwijzen: Toorop schildert direct en realistisch, Koch construeert een mysterieuze werkelijkheid uit herinneringen en beelden uit film, fotografie en schilderkunst. Centraal staan ook hun aandacht voor mensen aan de rand van de maatschappij en hun compromisloze toewijding aan kunst, ondanks verschillende politieke overtuigingen.

Tekst achterflap

Deze rijk geïllustreerde publicatie verschijnt bij de eerste grote duotentoonstelling van Charley Toorop en Pyke Koch, twee van de belangrijke figuratieve schilders van de 20ste eeuw in Nederland.

Met zo'n 90 van hun beste werken wordt nieuw licht geworpen op hun bijzondere relatie. Bij hun eerste ontmoeting in 1916 was de scholier Pyke (15) zwaar onder de indruk van de kunstenaar Charley (toen 25). Er ontstond een levenslange vriendschap en toen Pyke besloot ook kunstenaar te worden, was Charley een grote inspiratiebron. Er zijn dan ook allerlei interessante artistieke verbanden: ze waren allebei autodidact, werkten ieder in een volstrekt onderscheidende realistische stijl en schilderden vergelijkbare onderwerpen, van kermis en maatschappelijke outsiders tot fruitstillevens en mythologische verhalen.

Ze hadden zelfs twee keer een kortstondige liefdesrelatie, zoals in de uitgebreide biografische inleiding te ontdekken zal zijn. Daarnaast presenteert dit boek van beiden een kwalitatieve dwarsdoorsnede van het oeuvre. In thematische groepen worden de onderlinge verwantschappen uitgediept en in een (kunst) historische context geplaatst.

Beschrijving

Deze rijk geïllustreerde publicatie verschijnt bij de eerste grote duotentoonstelling van Charley Toorop en Pyke Koch, twee van de belangrijke figuratieve schilders van de 20ste eeuw in Nederland.

Met zo'n 90 van hun beste werken wordt nieuw licht geworpen op hun bijzondere relatie. Bij hun eerste ontmoeting in 1916 was de scholier Pyke (15) zwaar onder de indruk van de kunstenaar Charley (toen 25). Er ontstond een levenslange vriendschap en toen Pyke besloot ook kunstenaar te worden, was Charley een grote inspiratiebron. Er zijn dan ook allerlei interessante artistieke verbanden: ze waren allebei autodidact, werkten ieder in een volstrekt onderscheidende realistische stijl en schilderden vergelijkbare onderwerpen, van kermis en maatschappelijke outsiders tot fruitstillevens en mythologische verhalen.

Ze hadden zelfs twee keer een kortstondige liefdesrelatie, zoals in de uitgebreide biografische inleiding te ontdekken zal zijn. Daarnaast presenteert dit boek van beiden een kwalitatieve dwarsdoorsnede van het oeuvre. In thematische groepen worden de onderlinge verwantschappen uitgediept en in een (kunst) historische context geplaatst.

Details