Korte beschrijving/Annotatie

Historische non-fictie over de Belgische revolutie van 1830 en de vraag waarom België geen republiek werd. De tekst focust op de radicalen, een politieke minderheidsstroming die een beslissende rol speelde in de opstand tegen Willem I, maar daarna door liberalen en katholieken buitenspel werd gezet. Hun streven naar een republiek, democratie en universele mensenrechten wordt geplaatst in het verlengde van het radicale Verlichtingsdenken van het einde van de achttiende eeuw. Ook het mislukte revolutiejaar 1848 komt aan bod, waarna hun politieke rol eindigt maar hun ideeën blijven doorwerken in latere stromingen.

Tekst achterflap

Waarom is België in 1830 geen republiek geworden? Na de revolutie wordt het land vrij snel de monarchie die het tot op vandaag is. Liberalen en katholieken verdelen de macht onder elkaar. De radicalen, een politieke minderheidsstroming, hebben een beslissende rol gespeeld in de opstand tegen Willem I. Maar ze worden na jarenlang hard verzet buitenspel gezet. Radicalen zijn tegen de monarchie en voor een republiek gebaseerd op democratie en universele mensenrechten. In hun woorden en daden tonen ze zich de rechtstreekse erfgenamen van het radicale Verlichtingsdenken dat eind achttiende eeuw de westerse wereld door elkaar schudde.

Voor het eerst wordt het verhaal van de radicalen uitgebreid beschreven. Op basis van jarenlang onderzoek toont Els Witte het vaak tragische lot van deze activisten tegen wil en dank. Na het mislukte revolutiejaar 1848, waarin de radicalen opnieuw de strijd voor de republiek aanbinden, is hun rol uitgespeeld. Hun ideeën blijven doorwerken en vormen later mee de basis van de sociaaldemocratie, het progressieve liberalisme en het sociale katholicisme.

Beschrijving

Waarom is België in 1830 geen republiek geworden? Na de revolutie wordt het land vrij snel de monarchie die het tot op vandaag is. Liberalen en katholieken verdelen de macht onder elkaar. De radicalen, een politieke minderheidsstroming, hebben een beslissende rol gespeeld in de opstand tegen Willem I. Maar ze worden na jarenlang hard verzet buitenspel gezet. Radicalen zijn tegen de monarchie en voor een republiek gebaseerd op democratie en universele mensenrechten. In hun woorden en daden tonen ze zich de rechtstreekse erfgenamen van het radicale Verlichtingsdenken dat eind achttiende eeuw de westerse wereld door elkaar schudde.

Voor het eerst wordt het verhaal van de radicalen uitgebreid beschreven. Op basis van jarenlang onderzoek toont Els Witte het vaak tragische lot van deze activisten tegen wil en dank. Na het mislukte revolutiejaar 1848, waarin de radicalen opnieuw de strijd voor de republiek aanbinden, is hun rol uitgespeeld. Hun ideeën blijven doorwerken en vormen later mee de basis van de sociaaldemocratie, het progressieve liberalisme en het sociale katholicisme.

Details