Korte beschrijving/Annotatie

Persoonlijk non-fictieverhaal over eetstoornissen op latere leeftijd en het zwijgen dat daarmee gepaard gaat. De tekst beschrijft een jarenlange strijd met niet eten, ogenschijnlijk blijven functioneren en het onvermogen van de omgeving om nabijheid of begrip te tonen. Centraal staat de vraag wat schuilgaat achter dit gedrag, met nadruk op diepgeworteld trauma, schaamte en het doorbreken van stiltes en snelle oordelen. De vertelling presenteert een eerlijke, ongefilterde inkijk in deze ervaring en wil houvast bieden aan wie hiermee worstelt of ermee geconfronteerd wordt.

Tekst achterflap

In De stem van mijn stilte doorbreekt Veerle Hegge het hardnekkige taboe rond eetstoornissen op latere leeftijd. Vaak weet de omgeving zich geen houding te geven of durft men geen vragen te stellen. In plaats van nabijheid volgen ongemakkelijke stiltes, opgetrokken schouders en snelle oordelen. Eet toch gewoon een boterham. Doe normaal. Alsof het zo eenvoudig is.

Met dit boek verbreekt Veerle het zwijgen. Ze biedt een eerlijke inkijk in wat er werkelijk schuilgaat achter haar jarenlange strijd: waarom ze niet at, waarom ze bleef zwijgen en ogenschijnlijk moeiteloos doorging – zoals ze dat haar hele leven had geleerd. Welk diepgeworteld trauma haar uiteindelijk tot deze innerlijke schreeuw dreef.

Vandaag spreekt ze. In heldere, ongefilterde woorden. Zonder opsmuk, maar met kracht en kwetsbaarheid. Om houvast te bieden aan wie zoekt naar een stem en om de hand te reiken aan wie bereid is te luisteren.

Beschrijving

In De stem van mijn stilte doorbreekt Veerle Hegge het hardnekkige taboe rond eetstoornissen op latere leeftijd. Vaak weet de omgeving zich geen houding te geven of durft men geen vragen te stellen. In plaats van nabijheid volgen ongemakkelijke stiltes, opgetrokken schouders en snelle oordelen. Eet toch gewoon een boterham. Doe normaal. Alsof het zo eenvoudig is.

Met dit boek verbreekt Veerle het zwijgen. Ze biedt een eerlijke inkijk in wat er werkelijk schuilgaat achter haar jarenlange strijd: waarom ze niet at, waarom ze bleef zwijgen en ogenschijnlijk moeiteloos doorging – zoals ze dat haar hele leven had geleerd. Welk diepgeworteld trauma haar uiteindelijk tot deze innerlijke schreeuw dreef.

Vandaag spreekt ze. In heldere, ongefilterde woorden. Zonder opsmuk, maar met kracht en kwetsbaarheid. Om houvast te bieden aan wie zoekt naar een stem en om de hand te reiken aan wie bereid is te luisteren.

Details