Korte beschrijving/Annotatie

Non-fictie over de Russische geschiedenis aan de hand van meer dan honderdvijftig ooggetuigenverslagen. Vanuit de inval van Rusland in Oekraïne op 24 februari 2022 worden parallellen getrokken tussen heden en verleden, vooral in de combinatie van wreedheid en knulligheid. De tekst bestrijkt verschillende perioden en sleutelmomenten, van Peter de Grote en Catharina II tot de winter van 1917-1918, de verdrijving van Napoleon in 1812, de Oktoberrevolutie en de blokkade van Leningrad. Centraal staan onderdrukking, machtsmisbruik en het lijden van de Russische bevolking onder heersers als Ivan de Verschrikkelijke en Stalin, naast verzet door dissidenten en activisten.

Tekst achterflap

Op 24 februari 2022 viel Rusland Oekraïne binnen, met een bloedige oorlog in het hart van Europa als gevolg. Ineens drongen de parallellen tussen heden en verleden zich aan alle kanten op. Vooral waar het ging om een samengaan van wreedheid en knulligheid.

Dat blijkt ook uit de meer dan honderdvijftig ooggetuigenverslagen in 'Dit volk heeft zijn god op aarde'. Peter de Grote toont het eelt op zijn handen aan een leerling-stuurman, Catharina ii wil in kapiteinsuniform en te paard haar man van de troon stoten, een huisvrouw vreest de winter van 1917-1918. Anderen laten het grote lijden zien waaraan het Russische volk door achterdochtige ‘goden’ als Ivan de Verschrikkelijke en Stalin is onderworpen. Ook zijn er persoonlijke verslagen te lezen van belangrijke momenten uit de Russische geschiedenis: het verdrijven van Napoleon (1812), de Oktoberrevolutie (1917) en de blokkade van Leningrad (1941-1944). Enkelingen durfden het aan die goden te weerstreven, zoals de dekabristen in de negentiende eeuw, de schrijver Aleksandr Solzjenitsyn en de dichter Iosif Brodski in de twintigste eeuw, en journaliste Anna Politkovskaja en activisten Aleksej Navalny en Vladimir Kara-Moerza in de eenentwintigste eeuw.

Beschrijving

Op 24 februari 2022 viel Rusland Oekraïne binnen, met een bloedige oorlog in het hart van Europa als gevolg. Ineens drongen de parallellen tussen heden en verleden zich aan alle kanten op. Vooral waar het ging om een samengaan van wreedheid en knulligheid.

Dat blijkt ook uit de meer dan honderdvijftig ooggetuigenverslagen in 'Dit volk heeft zijn god op aarde'. Peter de Grote toont het eelt op zijn handen aan een leerling-stuurman, Catharina ii wil in kapiteinsuniform en te paard haar man van de troon stoten, een huisvrouw vreest de winter van 1917-1918. Anderen laten het grote lijden zien waaraan het Russische volk door achterdochtige ‘goden’ als Ivan de Verschrikkelijke en Stalin is onderworpen. Ook zijn er persoonlijke verslagen te lezen van belangrijke momenten uit de Russische geschiedenis: het verdrijven van Napoleon (1812), de Oktoberrevolutie (1917) en de blokkade van Leningrad (1941-1944). Enkelingen durfden het aan die goden te weerstreven, zoals de dekabristen in de negentiende eeuw, de schrijver Aleksandr Solzjenitsyn en de dichter Iosif Brodski in de twintigste eeuw, en journaliste Anna Politkovskaja en activisten Aleksej Navalny en Vladimir Kara-Moerza in de eenentwintigste eeuw.

Details